۱- به نظرم مصاحبه دکتر احمدی نژاد با خبرنگار شبکه سی بی اس حتی از سخنرانی او در سازمان ملل و  دانشگاه کلمبیا هم با اهمیت تر بود. یک مناظره تمام عیار بین ایران و آمریکا. حتی میتوان آن را مناظره احمدی نژاد با بوش فرض کرد. با این تفاوت که خبرنگار سی بی اس قطعا" ضریب هوشی بالاتری از بوش دارد و لااقل اسم اشخاص و اماکن را قاطی نمی کرد.( هرچند در جاهایی مثل تحولات پرونده هسته ای ایران عمدا" خود را به نفهمی میزد و البته دکتر هم حسابی برجکش را پراند!)من پخش مجددش را دیشب دیدم. معرکه بود.

۲- یک مقداری دوستان اصولگرا حواسشان جمع باشد بازی نخورند. نمی دانم صبح کجا بود خواندم در یکی از روزنامه های اصولگرا که درست نوشته بود بزرگ کردن موضوع توهین به احمدی نژاد یک خط انحرافی است. می خواهند آخرش نتیجه بگیرند که اصلا" احمدی نژاد بی خود کرد رفت نیویورک و سخنرانی کرد و آبروی ایران را برد! مواضع دلسوزانه!! آقای خاتمی و برخی دیگر از اصلاح طلبان را ببینید. همین خط را رفته اند.خط ایسنا هم دقیقا" همین است. البته دبیر کل مشارکت مطابق سنت حسنه!! این حزب یعنی مشورت دهی به آمریکایی ها ، مصاحبه ای با آسوشیتدپرس داشته و کلی راه و چاه به آمریکا نشان داده که برای خراب کردن احمدی نژاد (فی الواقع جمهوری اسلامی)چکار کنند. اینجا بخوانید و انصاف بدهید که بین احمدی نژاد و امثال این آدم چقدر فاصله است.

۳- دوستان میدانند موضوع من تمجید غلو آمیز از احمدی نژاد نیست. اما به این باور دارم که حضور امسال احمدی نژاد در نیویورک و مجموعه سخنرانی ها و مصاحبه های او یک تحول بزرگ در فضای بین المللی ایجاد کرد که نتایجش را به زودی خواهیم دید. خواستم این را ننویسم که سوء استفاده نشود اما مینویسم چون میدانم دوستان حرف من را میفهمند: امسال حضور احمدی نژاد در نیویورک و سخنرانی های او یک ۱۱ سپتامبر نرم برای نومحافظه کاران آمریکا و صهیونیست ها رقم زد. ۱۱ سپتامبری که البته در آن نه باز زبان ترور و خشونت که با زبان منطق و استدلال برجک های دوقلوی نومحافظه کاری و صهیونیسم پایین آمد!